Για κάθε παιδί, λίγες μέρες μακριά από τους γονείς μπορούν να γίνουν μια όμορφη εμπειρία ανεξαρτησίας. Μπορεί να είναι η πρώτη φορά στην κατασκήνωση, διακοπές με τους παππούδες, ένα Σαββατοκύριακο με συγγενείς ή λίγες μέρες μαζί με την οικογένεια ενός φίλου. Για ένα παιδί με Διαβήτη Τύπου 1, αυτές οι στιγμές μπορούν να είναι εξίσου χαρούμενες, αρκεί να υπάρχει σωστή προετοιμασία.
Για τους γονείς, η σκέψη ότι το παιδί θα βρίσκεται μακριά τους μπορεί να φέρει αγωνία. Ποιος θα το βοηθήσει αν πέσει το σάκχαρο; Θα θυμηθεί τις μετρήσεις; Θα ξέρουν οι άλλοι ενήλικες τι πρέπει να κάνουν;
Το ζητούμενο δεν είναι να στερηθεί το παιδί την εμπειρία. Είναι να δημιουργηθεί ένα πλαίσιο ασφάλειας, επικοινωνίας και εμπιστοσύνης, ώστε το παιδί να νιώσει πιο ελεύθερο και οι γονείς πιο ήρεμοι.
Ξεκινάμε με ένα καθαρό πλάνο
Πριν από την αναχώρηση, είναι σημαντικό οι γονείς να έχουν επικοινωνήσει με την ιατρική ομάδα του παιδιού, ειδικά αν πρόκειται για περισσότερες ημέρες ή για πρώτη φορά μακριά από το σπίτι. Ο γιατρός μπορεί να δώσει συγκεκριμένες οδηγίες για τις μετρήσεις, την ινσουλίνη, τα γεύματα, την άσκηση, το κολύμπι και τη διαχείριση πιθανών υπογλυκαιμιών ή υπεργλυκαιμιών.
Το πλάνο αυτό βοηθά και τους γονείς, αλλά και τους ανθρώπους που θα φροντίζουν το παιδί. Όσο πιο ξεκάθαρο είναι από πριν τι χρειάζεται να γίνει, τόσο λιγότερος χώρος μένει για πανικό, αμηχανία ή λάθος κινήσεις.
Ενημερώνουμε σωστά τους ανθρώπους που θα είναι μαζί του
Είτε το παιδί πάει κατασκήνωση, είτε μείνει με παππούδες, συγγενείς ή την οικογένεια ενός φίλου, οι ενήλικες που θα είναι κοντά του χρειάζεται να γνωρίζουν τα βασικά.
Δεν αρκεί να ξέρουν γενικά ότι “το παιδί έχει διαβήτη”. Χρειάζεται να γνωρίζουν τι σημαίνει αυτό στην πράξη: πότε γίνεται μέτρηση, τι κάνουμε αν το παιδί νιώσει αδυναμία, πού βρίσκονται οι γρήγοροι υδατάνθρακες, ποια σημάδια χρειάζονται προσοχή και πότε πρέπει να επικοινωνήσουν με τους γονείς.
Ένα μικρό γραπτό πλάνο μπορεί να βοηθήσει πολύ. Μπορεί να περιλαμβάνει τις βασικές οδηγίες της ημέρας, τα τηλέφωνα επικοινωνίας, τα απαραίτητα υλικά, τις ώρες φαγητού ή ελέγχου και απλές οδηγίες για έκτακτες περιπτώσεις.
Οργανώνουμε τα απαραίτητα με πρακτικό τρόπο
Πριν φύγει το παιδί, είναι χρήσιμο να ετοιμαστεί ένα τσαντάκι με όσα μπορεί να χρειαστεί μέσα στην ημέρα. Αυτό δεν είναι απλώς θέμα οργάνωσης. Είναι ένας τρόπος να νιώθουν όλοι πιο ασφαλείς: το παιδί, οι γονείς και οι φροντιστές.
Ανάλογα με τις οδηγίες της ιατρικής ομάδας, το τσαντάκι μπορεί να περιλαμβάνει ινσουλίνη, μετρητή ή αισθητήρα, ταινίες μέτρησης, αναλώσιμα αντλίας, γρήγορους υδατάνθρακες, σνακ, νερό, φορτιστές, μπαταρίες και τηλέφωνα επικοινωνίας.
Το σημαντικό είναι να ξέρουν όλοι πού βρίσκεται και πότε χρησιμοποιείται. Αν το παιδί είναι αρκετά μεγάλο, μπορεί να συμμετέχει και το ίδιο στην προετοιμασία του. Έτσι, δεν το βλέπει σαν “βάρος”, αλλά σαν ένα μικρό εργαλείο ανεξαρτησίας.
Προετοιμάζουμε και το παιδί, όχι μόνο τους ενήλικες
Η αυτονομία δεν σημαίνει ότι το παιδί αναλαμβάνει ξαφνικά μόνο του όλη τη διαχείριση του Διαβήτη Τύπου 1. Σημαίνει ότι συμμετέχει σταδιακά, ανάλογα με την ηλικία, την ωριμότητα και την εμπειρία του.
Μπορούμε να το βοηθήσουμε να ξέρει πότε πρέπει να ζητήσει βοήθεια, πώς να αναγνωρίζει ότι κάτι δεν νιώθει σωστό και σε ποιον ενήλικα μπορεί να απευθυνθεί. Αν πρόκειται για κατασκήνωση, είναι καλό να γνωρίζει ποιος είναι ο υπεύθυνος στον οποίο θα μιλήσει. Αν πρόκειται για διακοπές με παππούδες ή φίλους, μπορεί από πριν να γίνει μια απλή συζήτηση για το πώς θα κυλά η ημέρα.
Αυτό βοηθά το παιδί να νιώσει ότι έχει ρόλο στη φροντίδα του, χωρίς να αισθάνεται μόνο του ή υπεύθυνο για όλα.
Χτίζουμε εμπιστοσύνη χωρίς να χάνουμε την ασφάλεια
Για τους γονείς, το πιο δύσκολο κομμάτι είναι συχνά να αφήσουν λίγο χώρο. Η ανάγκη για έλεγχο έρχεται από αγάπη και αγωνία. Όμως το παιδί χρειάζεται να νιώσει ότι οι γονείς το εμπιστεύονται.
Αυτό δεν σημαίνει ότι όλα αφήνονται στην τύχη. Σημαίνει ότι υπάρχουν συμφωνημένα σημεία επικοινωνίας, ξεκάθαρες οδηγίες και άνθρωποι που γνωρίζουν τι πρέπει να κάνουν. Έτσι, το παιδί δεν αισθάνεται ότι παρακολουθείται συνεχώς, αλλά ότι έχει γύρω του ένα διακριτικό και ασφαλές δίκτυο υποστήριξης.
Λίγες μέρες μακριά, με περισσότερη αυτοπεποίθηση
Οι διακοπές χωρίς τους γονείς, είτε είναι στην κατασκήνωση είτε με παππούδες, συγγενείς ή φίλους, μπορούν να γίνουν μια σημαντική εμπειρία για ένα παιδί με Διαβήτη Τύπου 1. Με σωστή προετοιμασία, ενημερωμένους φροντιστές και ψυχραιμία, το παιδί μπορεί να νιώσει πιο ανεξάρτητο, πιο ικανό και πιο σίγουρο.
Στο Despina Children’s Diabetes Foundation, πιστεύουμε ότι η ενημέρωση και η εμπιστοσύνη βοηθούν κάθε οικογένεια να κάνει βήματα προς περισσότερη ασφάλεια και περισσότερη ελευθερία. Γιατί ένα παιδί με Διαβήτη Τύπου 1 δεν χρειάζεται να ζει λιγότερες εμπειρίες. Χρειάζεται να τις ζει με στήριξη, γνώση και αυτοπεποίθηση.
Σημείωση: Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά τις οδηγίες της ιατρικής ομάδας που παρακολουθεί το παιδί.